….Είναι γνωστό πως κάθε δημιουργός είτε αυτός ανήκει στο χώρο τον πνεύματος ή των τεχνών για να ποιήσει ξεκινά την όποια εργασία του από εναύσματα και ερεθίσματα. Έτσι ο Γ. Ρέτσας διέθετε αυτά τα ερεθίσματα και τις ευαισθησίες που τον οδήγησαν στην τέχνη που υπηρετούσε από παιδί.
Δε θα ανατρέξω στο παρελθόν των προσπαθειών του αλλά θα σταθώ μέσω αυτών σ’ έναν δόκιμο και καταξιωμένο μάστορα της τέχνης που όπως φαίνεται δεν περιορίστηκε μόνον στα φυσικά του προσόντα αλλά μελέτησε την τέχνη και δημιούργησε το έργο του.
Τον γνώρισα σαν ζωγράφο που προσέφερε μια τεχνική παραστατικής μορφής, κάποτε λεπτομερούσε αποτυπώσεως και άλλοτε διακριτικής αφαιρέσεως. Γεγονός είναι πως το έργο τον θαυμάστηκε, εκτιμήθηκε, άντεξε στο χρόνο και την κρίση και έτσι αγαπήθηκε.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και σαν γλύπτης. Μια καλλιτεχνική προσφορά πολύ δύσκολη που χρειάζεται κότσια, πολύ δύναμη, κουράγιο και θέληση. Είναι άριστος εκφραστής ανθρώπινων φιγούρων. Κι εδώ βλέπουμε πειθαρχία, τάξη, δομή αρχιτεκτονικής και κίνηση. Κάτι άλλο πολύ αξιοπρόσεχτο είναι το πρόσωπο των επιτελούμενων έργων του, προσέξαμε και έκφραση στις μορφές που σημαίνει πως άγγιξε και τον εσωτερικό κόσμο των σμιλευμένων προσωπογραφιών τον. Έχει τη δύναμη να μας δείχνει το μη βλεπόμενο κόσμο του και να μας προβληματίζει με τη συμπεριφορά του, χρησιμοποιώντας στο δεύτερο μέρος της εικαστικής του παρουσίας υλικά όπως: η άμορφη πέτρα, η σμίλη του, το σφυρί. Μια ύλη άψυχη που της δίνει ζωή, που τη σχηματοποιεί σε μορφή και μας βάζει ενώπιος, ενωπίω για επικοινωνία και μέθεξη και μας γνωρίζει το θαυματουργικό τρόπο της ζωής και τον τρόπο έκφρασης της ζωής τον η οποία επαναπαύεται στο ελάχιστο ή στο τίποτε. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι επικοινωνεί με μορφές της αρχαιότητας και της μυθολογίας και με τα γαιώδη χρώματα της πέτρας που επιλέγει. Γνωρίζει τις σχέσεις μας με τη γη και τα χρώματά της. Επισκοπώντας με ιδιαίτερη προσοχή στο γλυπτικό του έργο, ένα έργο σκληρό και καλοδουλεμένο, είδα τη μυστηριακή αγάπη της δημιουργίας του, τη σπουδή και μελέτη στο έργο του, την ανανεωμένη πνοή της δημιουργίας.
Τέλος θεωρώ υποχρέωσή μου να σημειώσω ότι το έργο τον Γ. Ρέτσα αποτελεί μια δουλειά που υφίσταται κόπου και χρόνου και αντέχει στην κριτική. Έχει ποιότητα, ενδιαφέρον, οπτική ευαισθησία και συμμετοχή. Για τnv αρετή τον, που τόσο με σαγήνευσε τον συγχαίρω και του εύχομαι να μείνει έξω από την ισοπέδωση της καταχρηστικής μας κοινωνίας και να αγγίζει μορφές υπερβατικής προεκτάσεως.
Περισσότερα +Λιγότερα – 
